"Under a Cloud" by Bert jansma

"Jazz-singer, composer ánd lyricist. All these qualifications are true for versatile and multi-talented Yvonne Smeets in her debut cd ‘Under a cloud’..."
"....Yvonne Smeets’ music is always pure, warm en never obvious..."
" ....The remarkable debut of a singer who makes choices both attractive and daring and already deserves her very own place in jazz."

Full article (Bert Jansma)

Jazz-singer, composer ánd lyricist. All these qualifications are true for versatile and multi-talented Yvonne Smeets in her debut cd ‘Under a cloud’. This rich scope of talents results in four compositions of her own in quite varied musical colours: from the grooving title song to the philosophical ‘Circle’. That she aims high is clear from her choice of six compositions by jazzmasters Dave Holland, Kenny Wheeler and Wayne Shorter – from the latter his ‘Black Nile’, ‘Adam’s apple’and ‘Iris’- all sung with her own, striking lyrics. Moreover she presents two songs by Kate Bush and three Brazilian songs (a.o. Jobim).

Yvonne Smeets’ music is always pure, warm en never obvious. It can be the wit and finesse of the musical story she tells, the spirited improvisations she scats along, or the relaxed grooves. The singer is supported by the subtly swinging and open sounding trio of guitarist Jens Larsen, bassplayer Maciej Domaradzki and drummer Emanuel Donadelli. For three songs she chose as sole accompaniment the piano of Tilmar Junius. With a beautiful outcome that is both delicate and intriguing. The remarkable debut of a singer who makes choices both attractive and daring and already deserves her very own place in jazz.

Recensie Jazzflits

Yvonne Smeets neemt er de tijd voor. Ze won zowel de publieksprijs als de tweede prijs op het Nederlands Jazz Vocalisten Concours in 2005. En pas nu, vier jaar later, verschijnt haar debuut. Die loop der dingen lijkt zorgvuldig doordacht. Net zoals ‘Under a Cloud’ getuigt van zorg en aandacht voor detail. Smeets koos voor het album nummers van haar favoriete componisten, als Wayne Shorter, Dave Holland en Antonio Carlos Jobim (Smeets liefde voor Braziliaanse muziek komt duidelijk tot uiting op het album), en vulde die aan met eigen composities. Haar vertolkingen zijn lichtvoetig en tegelijk nauwgezet van toon en karakter. Het meest opmerkelijk is misschien wel het ogenschijnlijk moeiteloos samenvloeien van stem en instrumenten, waardoor een intiem en mooi gebalanceerd geheel ontstaat. Smeets’ zang is fris en vertellend. Door subtiel gebruik te maken van de dynamiek in haar stem en de haar typerende speelse wendingen in toon en timbre, creëert Yvonne Smeets een rijkgeschakeerd palet. Elke song krijgt een eigen karakter en een eigen ‘drive’. Niet in het minst ook dankzij de band, die goed begeleid en inventieve soli speelt. Met Jens Larsen op gitaar, Maciej Domaradzki op contrabas, drummer Emanuel Donadelli en als gast pianist Tilmar Junius. ‘Under aCloud’ is een album dat zeer tot de verbeelding spreekt door de zorgvuldige samenstelling van het repertoire en het vocale talent van Yvonne Smeets. Ze is een bijzondere aanwinst voor de vocale jazz.
(Frank Huser)

Recensie Jazzpodium

Een mooi debuut cd, deze Under a cloud van Yvonne Smeets. Al was ik niet meteen overtuigd.

De CD opent met het titelstuk Under A Cloud. Deze eigen compositie van Smeets geeft een sterk deja vu gevoel want het wordt afgewerkt in die typische hybride stijl waarin tegenwoordig dozijnen zangeressen opereren.
Vanaf het tweede stuk toont Smeets haar eigen gezicht en kent In A Cloud eigenlijk geen zwakke momenten.
In een serie eigen composities en werken van Wayne Shorter, Tom Jobim, Kate Bush en Kenny Wheeler laat horen Yvonne Smeets horen een zangeres van formaat te zijn. Ze weet de stukken geheel naar zich toe te trekken. Zonder moeite bouwt ze stukken van Wayne Shorter om tot vocale miniatuurtjes, brengt ze een huiveringwekkend mooie versie van Kate Bush’s In The Warm Room voor het voetlicht en zingt ze twee sterke versies van Jobim’s Retrato Em Branco E Preto.

Haar timing, zuiverheid en dictie zijn dik voor elkaar, gecombineerd met een warme maar gedurfde manier van zingen zorgt ze ervoor dat deze CD in de speler blijft. Natuurlijk doet ze dat niet alleen, ze wordt bijgestaan door een ritmesectie van formaat die haar als een handschoen past.
Op een drietal stukken zingt ze in duo met pianist Tilmar Junius. Een uitgelezen combinatie waar OAP records misschien maar eens een hele CD van moet uitbrengen.

Subiet kopen dus, deze prachtplaat.
Rene de Hilster voor JazzPodium

Recensie Muziekwereld

Niet verbazingwekkend dat Soesja Citroen een aanbevelingstekst schreef in de inlay van dit debuutalbum, want Yvonne Smeets trekt dezelfde sterke en glasheldere lijnen met haar stem. De jonge zangeres heeft de tijd genomen om met dit debuut op de markt te komen. Dat is heel begrijpelijk want aan deze verzameling songs is heel wat moeite voorafgegaan. Zo is het overgrote deel van de teksten van eigen hand, en de manier waarop stukken Iris, Black Nile en Adam’s Apple (van Wayne Shorter) vorm en inhoud hebben gekregen gaat niet uit de losse pols. Smeets wordt begeleid door een simpel clubje: gitaar, bas, drums. Op enkele stukken krijgt ze versterking van de uitstekende pianist Tilmar Junius, die haar net zo subtiel aanvult als gitarist Jens Larsen. De enige songs waar de zangeres zelf geen teksten bij heeft gemaakt zijn van haar jeugdidool Kate Bush en de Brazilianen Guinga en Jobim. Of nee, aan de Portugese tekst van Buarque in Black And White Portrayal heeft ze toch een Engelse tekst toegevoegd. Een heel mooie uitvoering, alleen met piano – bijna rubato gespeeld, en toch voel je de pulse van de samba eronder.
Waardering Muziekwereld: 8 1/2

Recensie Radio 6

Jazz-zangeres, componiste en tekstschrijfster Yvonne Smeets debuteert met “Under a Cloud”.  Op deze cd staan vier eigen composities van zeer verschillende muzikale kleur: van het groovende titelstuk tot het filosofisch getinte “Circle”. Daarnaast koos ze voor zes standards van o.a. Wayne Shorter en Dave Holland die ze zelf van tekst voorzag, drie Braziliaanse stukken en twee stukken van Kate Bush. Ze wordt begeleid door gitarist Jens Larsen, bassist Maciej Domaradzki en drummer Emanuel Donadelli die steeds subtiel swingen en de zangeres alle ruimte laten. Gitarist Jens Larsen druk smaakvol en bedreven zijn stempel op de klank van het gezelschap. In drie stukken wordt de zangeres begeleid door pianist Tilmar Junius. In het slotnummer van Jobim doet hij dat af en toe tegen de rand van het atonale aan, echter zeer geraffineerd en smaakvol.  Geslaagd debuut!

Liner Notes "Under a Cloud" by Soesja Citroen

Timing, phrasing, improvising and story telling. Toying with songs, including your own. This singer simply can’t stay away from it. ...

Yvonne Smeets surprises you; her crispy clear voice seasoned with an occasional touch of huskiness, seems to be made for the jazz originals on this CD. Melodies with unpredictable turnings are her natural domain. On song and with exquisite timing she sings....

.... it radiates the fun in playing jazz!

Full article (Soesja Citroen)

Timing, phrasing, improvising and story telling. Toying with songs, including your own. This singer simply can’t stay away from it. After her MSc in Architecture and three years working as an architect, she changed her profession to music and started her education at the Royal Conservatory in The Hague, Netherlands. She graduated her masters with honors and distinction for ‘great musical artistry and originality’, but not before she won 1st price ‘audience award’ in the Dutch Jazz Vocalist Competition 2005.
This is her debut album. The funky arrangements are largely her own, she wrote four of the compositions herself and she also provided lyrics for some of the jazz instrumentals.

Yvonne Smeets surprises you; her crispy clear voice seasoned with an occasional touch of huskiness, seems to be made for the jazz originals on this CD. Melodies with unpredictable turnings are her natural domain. On song and with exquisite timing she sings, as in a skilful interpretation of Black Nile, written by jazz giant Wayne Shorter. Beautifully languid, she performs Of Smiles Remembered (Kind Folk) by that great trumpet player Kenny Wheeler. Her groovy band, featuring Maciej Domaradzki, Emanuel Donadelli and a great soloist guitar player Jens Larsen, makes for a perfect fit.

Yvonne also proves to be utterly at ease with Brazilian music, thanks to a tingling Madeira de Sangue and a mature rendition of Retrato em Branco e Preto. In this song, pianist Tilmar Junius supports the melancholic air with a haunting piano theme.

Even Kate Bush pops up. Yvonne passionately performs Houdini and In The Warm Room, popular songs that are lovingly embraced by the jazz context.

Her own compositions reflect Yvonne’s drive to play around with form continuously, as well as structure and language. The Brazilian touch in Camouflage makes you want to dance.

Jazz as well as architecture is all about beauty and solidity. In architecture, functionality is important; while in jazz, playful interaction is what really counts. A double career for Yvonne Smeets perhaps still awaits, but this CD makes it crystal clear what she has chosen, it radiates the fun in playing jazz!

Soesja Citroen.

Publiek op podium bij jazzconcert

Publiek op podium bij jazzconcert

‘Jazz Impuls’ dubbelconcert met Wouter Hamel, Yvonne Smeets en Sanna van Vliet in ‘t Speelhuis, Helmond, donderdagavond 13 april.

Door Erik Vink

Het komt zelden voor dat je samen met de artiesten op het podium zit. Maar dat verhoogt wel de intimiteit van een sprankelend jazzconcert.
Een happening waarvoor ’t Speelhuis nu eenmaal tien maten te groot blijkt. Vanwege de minimale belangstelling zijn er ditmaal drie rijen stoelen op het toneel gezet. Met achter hen een lege zaal zitten de toeschouwers zodoende bijna bij de musici op schoot. Die moeten haast de illusie hebben van een volle bak. Ze leven zich tenminste helemaal uit.
“Dit is wel zo gezellig,” zegt Sanna van Vliet. Als soliste én pianiste mag ze met soepele stem en fluwelen klanken het spits afbijten. Schrijft haar eigen teksten, jammer genoeg allemaal in het Engels. ‘Don’t be fooled’, ‘Dance on the moon’: mede door haar grote zeggingskracht in de korte uitleg snak je bijna naar een nummer in het Nederlands.
Wat de drie vocalisten verbindt, is – behalve hun leuke presentatie – dat ze het Jazz Vocalisten Concours 2005 hebben gewonnen. Van dit drietal kreeg Yvonne Smeets tevens de publieksprijs. Het is niet moeilijk te raden waarom. Na een paar opwarmertjes zingt ze ‘Houdini’ met zoveel gevoel dat ze inderdaad aan Kate Bush doet denken, van wie ze naar eigen zeggen “een enorme fan” is. En gevoel is nu juist iets waar het in de jazz aan ontbreekt zodra de vorm, met dat eindeloze ‘scatten’, belangrijker wordt dan de inhoud. Een techniek die voor haar hooggeschoolde stem overigens geen geheimen heeft.
Evenmin als het Portugees, waardoor sommige liedjes direct een stuk poëtischer klinken dan in dat eeuwige Engels met een Amerikaans accent. Taalgebruik waarvoor Wouter Hamel, vorig jaar winnaar van de eerste prijs, een duidelijke voorkeur heeft. Met een nummer als ‘In the name of love’ doet hij daardoor dan weer een beetje aan Kenny Rankin denken. Wonderlijk dat iemand zo jong de volwassen klankrijkheid heeft van een vedette. Al is zijn stem natuurlijk nog niet doorleefd, ‘Come and get me baby’ klinkt meteen door de wol geverfd.
Begeleid door een perfect op elkaar ingespeeld combo besluiten deze drie hun optreden zoals ze zijn begonnen: met een swingende samenzang. Waarbij ze terloops nog even de ‘vocalise’ demonstreren, een van de moeilijkste zangtechnieken. Een betoverend concert, voor de laatste keer tussen de coulissen van ’t Speelhuis. Volgend seizoen verhuist alle jazz naar Bavaria House.

Winnaars Nederlands Jazz Vocalisten Concours

Zondag 31 januari jl. was de finale van het Nederlands Jazz Vocalisten Concours. Het concours werd gewonnen door de enige man in het gezelschap: Wouter Hamel. De tweede prijs ging naar Yvonne Smeets en de derde prijs naar Sanna van Vliet. De publieksjuryprijs ging naar Yvonne Smeets.

(Uit: persbericht schouwburg Odeon)

....Zowel de tweede prijs als de publieksprijs gingen naar een eveneens bijzonder sterke persoonlijkheid: Yvonne Smeets. Ook haar optreden stond als een huis en bracht, mede door de Zuid-Amerikaanse invloeden, de zaal tot enthousiasme. Opvallend waren onder meer haar krachtige, zuivere stem, haar uitstraling en stabiliteit....
(Uit: verslag Rodenstein partners)
……..Hamel had er niet op gerekend de Rodenstein & Partner Jazzprijs van 2000 euro in ontvangst te mogen nemen. Hij was echter opgetogen over de waardering van de jury voor zijn lef, timing en uitzonderlijke frasering in zijn ’doorleefde en ontroerende’ zangprestaties.
De publiekprijs van 700 euro, beschikbaar gesteld door de gemeente Zwolle, was voor Yvonne Smeets, die als tweede eindigde in het concours met een sterk Braziliaans getint repertoire. Het brons ging naar Sanna van Vliet die, zichzelf begeleidend op de vleugel, drie eigen composities ten gehore bracht. Ze maakte met haar durf louter eigen werk te brengen grote indruk op de jury, die werd voorgezeten door jazzvocaliste Francien van Tuinen, de concourswinnares van 1997……
(Uit: Haagsche Courant)

"Haar muzikale ideeën zijn heel spannend, timing en improvisatie zijn haar sterke punten. Eigenheid door teksten en vertaling, erg onder de indruk van de special. Ze is percussief/ritmisch in solo's en ze heeft lef."
(Uit: juryrapport. Jury: Francien van Tuinen, jazz-criticus Bert Vuysje, Herman Nijkamp, Cyriel Pluimakers, Ineke Heijliger en oud-directeur van Vredenburg, Peter Smids.


Een goede lichting jazzvocalisten

……Dat Hamel zou winnen was geen uitgemaakte zaak. Hij moest het opnemen tegen vijf meiden met grote kwaliteiten. Yvonne Smeets, de nummer twee, presenteerde zich sterk. Een expressieve zangeres is die krachtig en percussief van leer trok met Braziliaanse stukken, die ze van Engelse teksten had voorzien. Een vocaliste met een eigen geluid en originele muzikale ideeën vond de jury terecht. Haar unisono improvisatie met haar gitarist dwong respect af……
…… Toch had presentatrice Iris Offringa, als vocaliste present bij één van de eerdere edities van het concours, gelijk toen ze beweerde dat aflevering 2005 één van de hoogtepunten vormt in de geschiedenis van dit Zwolse initiatief, dat inmiddels landelijke allure heeft gekregen.
Of zoals Van Tuinen het formuleerde: 'Dit is een hele goede lichting.'
(Uit: de Stentor, Een goede lichting jazzvocalisten door HANZ INVERNIZZI )